Per liter is dat spul natuurlijk veeeeeeeel voordeliger. Maar of je d'r ook zo weing van nodig hebt als van dat wat duurdere spul. da'snog niet bekend. Wel bekend is dat de kosten voor shampoo de pan uit zullen rijzen in casa Morren. Volgens mij kun je beter frituurvet in je haar smeren. Plakt beter en is minder vet.
Afgelopen zaterdag was dochterlief uit logeren bij een vriendinnetje. Mooi moment om eens te kijken of er een leuke film draaide hier in de bioscoop. Zouden we dan mooi met Aron heen kunnen. Toen ik het voorstukje van deze film las wist ik meteen dat dit nou net een film was om met een beginnende puber heen te gaan. Educatief zeer verantwoord.
Ik citeer even de desbetreffende internetpagina:
Een aangrijpend oorlogsdrama over de achtjarige zoon van een Nazi-commandant die een verboden vriendschap sluit met een Joods jongetje aan de andere kant van het prikkeldraad.
Als Bruno bij het concentratiekamp Auschwitz gaat wonen heeft hij niets te doen en niemand om mee te spelen. Vanuit zijn kamer ziet hij een soort boerderij met een groot hek en daarachter heel veel mensen in "gestreepte pyjama's". Hij gaat stiekem op onderzoek uit en ontmoet de Joodse jongen Schmuel. Bruno is zelfs jaloers op Schmuel omdat hij heel veel mensen om hem heen heeft om mee te spelen. De twee zijn fysiek van elkaar gescheiden door een hek van prikkeldraad. Na enige tijd groeit er een vriendschap, die uitmondt in een levenslange verbintenis. Als de vader van Schmuel zoek is, wil Bruno ook naar de andere kant van het prikkeldraad om te helpen zoeken. Schmuel regelt een gestreepte pyjama voor hem....
Naar het gelijknamige beroemde boek van John Boyne.
In deze voor mens en dier zo barre tijden hebben wij hier in huize Morren van de nood een deugd gemaakt.
Sinds jaar en dag smeken de grutto's om eens een echte wilde kokosnoot te mogen proeven. Niet van dat kunstmatig gekleurde kokosbrood uit Harderwijk, nee echt eerlijk onvervalst kokos. Zo uit de noot. Vandaag was ik bij de groentenboer voor de dagelijkse vitamines en daar lag zowaar een doosje van deze vrolijke noten ons aan te staren. Het nootje liet zich gewillig afrekenen en lag prinsheerlijk tussen de appels (Rubens) en de sinaasappelen (de Drie Vrouwen) in het plastic tasje. Naar huis togen wij met gezwinde spoed, so far so good.
Thuisgekomen vlot de boormachine tevoorschijn gehaald en de drie gaatjes aan het spitse einde van de noot voorzichtig maar doortastend doorboort. Triomfantelijk togen wij naar binnen alwaar wij het aanwezige kokosnat in een glas goten. Het was welliswaar slechts een schamele hoeveelheid maar toch, het was origineel kokosnotensap!!
Aniek kon het sap niet waarderen en nadat ik slechts één klein teugje had genomen heb ik de rest aan Aron gelaten. Die eet en drinkt immers alles. Maar ook hij was niet enthousiast.
Dan de noot kraken teneinde het vruchtvlees, de copra, te kunnen nuttigen. Noot in de bankschroef geklemd, forse zaagsnede dwars over het spitse einde gemaakt en de noot daarna haaks op de zaagsnede weer in de bankschroef zetten. Enige ferme draaien aan de zwengel en er spatte een mooi deel van de harde buitenzijde van de noot.
Weer naar binnen om uit deze scherf het kostelijke tropische vruchtvlees te kunen proeven.
De rest van de kokosnoot hangt nu buiten met een klodder pindakaas in z'n ingewanden om het nog enigszins smakelijk te maken voor de vogels.
Je denkt waarschijnlijk:"wat vliegt daar nou door de lucht?" Nou dat is Aron's nieuwe ondergoed. Echte Björn Borg natuurlijk, wat dacht jij nou. Pffff. Een beetje puper loopt toch niet in een ballenknijper van de Hema zeker!!
Nou dit is ook geen ballenknijper kan ik je verzekeren! Het is een oude onderbroek van opa die door oma vakkundig is voorzien van handgeschreven Björn Borg logo's. Kijk je gaat geen € 15,-- uitgeven voor een onderbroek natuurlijk. Dat doet oma niet. Maar ze maakt er wel lekker grapjes over en schrijft een pittig gedicht over zoveel pubergedrag.
Heerlijke onderbroekenlol dus. En Aron? Die lachte net zo hard als de rest, zo niet harder! Die New York Yankees muts had ze namelijk wel voor 'm gekocht...
Paar dagen terug postte ik een teaser van Cesar met de belofte dat er nog wel wat Earring foto's op de blog zouden komen. Nou, dat moment is dus aangebroken.
Donderdag waren we al met vrienden bij Ilse de Lange geweest. Mooi concert hoor, die dame heeft stembanden van goud kan ik je vertellen. De zaterdag erna zou dus de Earring optreden. Maar ja, ook die kaarten moesten €25,-- per stuk opbrengen en we waren al een dure avond weggeweest. De Earring moest maar worden overgeslagen. Totdat swa Jan ineens met kaarten begon te zwaaien. VIP kaarten ook nog!! Kijk zo'n aanbod mag je niet afslaan natuurlijk. Dus togen wij naar de VIP tent. Eerst lekker eten, voorprogramma door zien te komen en dan de hoofdact : Golden Earring. Man wat een optreden! Heerlijke muziek natuurlijk en ook de show erom heen was af.
Heel voorzichtig had ik mijn eenogige kameraatje mee naar binnen genomen. Ondanks alle borden "verboden te fotograferen". Gemonteerd een heel simpel 50 mm objectiefje, maar wel lekker lichtsterk. Witbalans op TL, lichtmeting op "spot" en het diafragma maximaal open. En dan gewoon klikken maar. Na 592 foto's vond ik het genoeg.... Een selectie staat hieronder. Klikken maakt de plaat 1200 pixels groot.
Swa Jan, nogmaals bedankt kerel!!
Met de vakantie heb ik geprobeerd een paar series te maken. Qua fotografie dan wel te verstaan.
Het viel mij op dat ze in Frankrijk veel meer diversiteit in putten en putdeksels hebben dan wij hier in Nederland. "Loop jij altijd naar de grond te kijken Jack tijdens je vakantie?" Nou normaal niet nee, maar je kent die vieze Franse rotpoedels? Die overgestileerde bollen op veel te dunne poten? Nou, die doen wel eens een grote bah natuurlijk. En als ik iets niet aan mijn schoenen wil hebben is het wel Franse poedelstront. Dat vind is zo onvoorstelbaar ranzig, op het gruizige af zelfs. Ik slaap er weken voor vertrek al slecht van en loop eenmaal op het vakantieadres aangekomen voortdurend naar te speuren.
Maar goed, we dwalen af. Putten dus. Suk of vijf nu hier. De hele serie binnenkort op mijn site : www.jackomorren.nl onder dingen waarschijnlijk.
De afgelopen weken verbleven wij in Frankrijk. Mooie camping hoor. Temperaturen waren ook lekker. Gelukkig stond ons onderkomen onder de bomen in de schaduw.
Op de tweede foto zie je wat ik zo'n beetje gedaan heb. Lekker verfrissend was het zeker.
En op foto drie zie je Annemieke een rotspiek imiteren. Ging d'r goed af moet ik zeggen.
Je zou het misschien niet zeggen maar ze komt van Texel en niet van de diepe diepzee. Nemo kent ze niet persoonlijk maar als ze te lang op het droge is (lees droog staat van de drank...) begint ze naar adem te happen. Het is, het is, het is onze eigen Ellen. Elegant als ze is in haar zeemeerminnenpakje.
Aron zou wel even de broodjes snijden.... Gelukkig hebben we de vinger op kunnen vangen in een doosje en gaan we morgen even naar de dokter om 'm weer aan te laten naaien.
We waren een weekje weg. Naar camping "le Fargogne". Deze wordt gerund door een zeer hartelijk Nederlands echtpaar en ligt echt prachtig in het Franse landschap. Bij Montauban. En dat ligt weer 60 kilometer boven Toulouse. Te overbruggen afstand vanaf Ede is 1.180 kilometer. Best een stukkie inderdaad. Maar het was de moeite waard hoor!
Het was alweer 4 jaar gelden dat wij hier waren met de tent. Zowel Anne als Joan herkenden ons meteen en wisten zelfs waar we toen de tent hadden opgezet. Goed geheugen die mensen. Komt vast door de Franse wijn dacht ik. Meteen maar een paar bouteilles ingeslagen van die vin rouge!
Hieronder dus de glasbak van de camping. Veelal wijn- en bierflessen. En flessen van de groentes in pot. Hollanders slepen immers alles mee op vakantie.
Dit jaar hadden wij een mobile home gehuurd. We voelden ons net Frans Bauer in ons mobiele chalet! Apparaat was ruim voldoende en bood ons alle comfort. Stel je voor: op een camping en niet in de rij hoeven staan om af te kunnen wassen. Wat een ongekende luxe. Om het over de douches en toiletten maar niet te hebben.
Hoewel ik altijd erg kan genieten van de stoelgang op de camping. Er is haast niets mooier dan rustig op het toilet te zitten en twee deuren verder een vette, natte scheet te horen. Dan roep ik altijd hard en vol overgave : OLEEE !! Geheid dat je een opmerking terug krijgt. Best leuk.
De camping heeft in totaal 27 plekken. Elk zeer ruim bemeten en zowel van zon als schaduw voorzien. Als de zon schijnt natuurlijk. Anders niet.
De irissen op de voorgrond stonden na een paar dagen bijna allemaal in bloei. Mooie kleuren hebben ze. Er waren trouwens meer plekjes op de camping waar de tuin er zeer netjes bijlag. Beetje rommelig maar wel heel natuurlijk en weelderig. Anne heeft duidelijk groene vingers. Met zwarte randjes onder haar nagels...
We hebben ons 8 dagen lang prima vermaakt daar in Puygaillard de Quercy. Hoewel we geen voorstander zijn van terug gaan naar een plek waar je als een eerder vakantie hebt gehouden kunnen wij ons heel goed voorstellen dat we over een paar jaar weer gast willen zijn op "le Fargogne".
Na lang wachten was het dan deze week eindelijk zo ver: de vloerbedekkingman kwam!!
Het is een firma uit Kootwijkerbroek die in tapijten en karpetten handelt. Typische firma dat wel. Maar spotgoedkoop. Voor de kenners: wij hebben u een Van Besauw op de vloer liggen. Koninklijke Van Besauw om correct te zijn. Dit soort tapijt wordt in de luxe jachtenbouw gebruikt....Dat zegt wat over prijs en kwaliteit.
Gelukkig is meneer de tapijtlegger werkelijk spotgoedkoop met deze grote restpartij die onze bovenverdiepingen siert. Daar kun je bij de Kwantum haast geen tapijt voor halen. En de kwaliteit is zo goed dat het over heeeeel veel jaren nog ligt. En dat vind ik dan weer prettig!!
Eerste foto laat zien hoe nu de kasten en het bed komen te staan. Tussen kasten en bed komt nog een kamerhoog wandje van 2,1 meter breed. Op dat wandje twee mooie uitvergrotingen van foto's van deze blogeigenaar. Onder het raam komen twee hockers. Zo lang dat ze samen een mooie bedbank onder het raam vormen.
In de boodschappentassen zitten onze kleren en schoenen en zo. De kasten moesten helemaal leeg omdat ze anders haast niet te verschuiven zijn.
Hieronder een foto van het tapijt, herstel: de Koninklijke Van Besauw van dichtbij. Het lijkt zelfs wel wat op een gebreeuwd scheepsdek vind je niet? Vandaar de toepassing in die jachten denk ik zo.
Al met al zijn we weer een stap verder in onze Biereco Herverbouwingsperiode. Het gaat zeer langzaam maar je hebt hier dan ook nog wel eens een foto van een slak voorbij zien schuiven nietwaar?
Wat een geweldig gespierde benen niet? En zo mooi vissenbuikenwit ook... Maar daar gaan we wat aan doen. Lekker een weekje naar het Franse platteland. Naar Puygaillard de Query om precies te zijn. Bij Montauban links af zullen we maar zeggen. De camping waar wij heengaan zijn we al eens een keertje eerder geweest. In 2003 of zo. Toen met de tent, nu een stacaravan gehuurd voor een week.
Lekker tot rust komen. Beetje zwemmen, beetje niksen, boekie lezen, koffie drinken, spelletje doen, bij de haard zitten 's avonds met de ander gasten, stadje bekijken (Albi schijnt schitterend te zijn)En natuurlijk gaat ook de camera mee. Na een week of wat zul je dus wel een verslag van deze break hier kunnen lezen. Met foto's erbij. D'r gaat 2 Gig aan opslag mee dus dat gaan we redden.
Klik www.fargogne.com en zet vooral het geluid aan. 
Natuurlijk moesten de Morrentjes ook wat doen met Keuninginnedag. De Grutto's wilden naar de kleedjesmarkt. En omdat wij nooit wat weggooien hebben we zat om te verkopen. De opbrengst viel niet tegen
En natuurlijk moesten de Grutto's ook weer allerlei dingen kopen. Gelukkig viel het mee dit jaar. Ik heb 2 keer een auto vol spullen weggebracht en het kon in 1 auto weer terug. En niet in 3...
De etaleursopleiding van Annemieke komt zo toch nog eens van pas.
Persoonlijk had ik liever tegenover deze winkel gezeten met ons kleedje.
Je zag overal van dit soort tonnen. Voor de helft van wat Aniek ervoor vroeg kon je daar je slag slaan. Maar bij ons kon je grabbellen. En da's toch net even wat anders!
Sjoeoeoeoeoeoeoeeeeeeelen.
Peperkamp Modelbouw is ook elk jaar aanwezig met een groot demonstratieteam. Helaas leggen ze ook elk jaar hetzelfde ovaaltje neer. Waarom nou niet eens een echt parcours met wat mooie slingerende bochten. Is toch veel leuker.
Vandaag is mijn vriendinnetje jarig! Weer een tik erbij op de ervaringsteller zullen we maar zeggen. Telefoontjes, SMSjes, kaarten en zelfs een bosje bloemen! Op het kaartje staat "friends". Zegt jullie niets maar ons alles.
Bedankt!
Nog even een paar plaatjes van ons bezoek aan Ouwehands Dierenpark van de tweede paasdag. Het blijft een leuk park. En ook zo lekker dichtbij! Toch wil ik binnenkort nog eens een keertje een dag naar Burgers Zoo. Alleen of met een paar camerakameraden. Gewoon echt mooie plaatjes schieten.
Hoewel, die hieronder zijn toch ook niet slecht?
