Ja ja, lieve reageerbuiskinderen.
Het laatste bericht alhier. Vanaf nu kun je me volgen op www.jackomorren.wordpress.com. Gewoon omdat het wel eens tijd werd voor wat anders. Daarom.
En vanaf dat WordPress dingetje zijn we maar weer doorverhuisd naar mijn eigen domeinnaam www.jackomorren.nl.
CU around.
Beetje cryptisch ik weet het. We zijn dan wel terug van vakantie. Wat zeg je? Ja het was heerlijk, dank je. Maar toch ben ik in gedachten niet zo met dit blog bezig. Beetje andere beslommeringen aan de kop zeg maar. Dus voordat er hier weer een echte update komt.... dat kan nog wel even duren.
Ben overigens ook met een ander format bezig voor deze digitale beslommeringen. Iets WordPres-achtigs. Moet ook te integreren zijn met mijn foto site www.jackomorren.nl. Maar je weet het: digibeet van de eerste generatie dus dat gaat allemaal nog wel even duren.
Ondertussen, op zoek naar een leuke WordPress template, kwam ik de foto uit de header tegen. Mooie plaat nietwaar? Vond het wel de moeite waard om 'm hier te plaatsten. Houd wel van die mooie oude afgedankte autorommel weet je.
Is er nieuws dan lees je het hier.
Het was zo ver: de buurt BBQ. Bij ons en de buren op de oprit. Hier zie je het ophangen van de feestverlichting en ce vlaggetjes. op de laatste foto zie hoe gezellig het was. Vond ik tenminste. Lekker gegeten en leuke gesprekken. Prima buurt hoor, goed uit te houden.
Beide foto's trouwens met de nieuwe Tamron 10-24 ultragroothoek. Heerlijk objectiefje.
Wees niet bang, dit blog blijft hoor.
Zojuist heb ik, met veel pijn in het hart, de slotracesite www.racebaan.com uit mijn lijst met favorieten verwijderd.
Wat ooit DE slotracesite van Nederland was is helaas verworden tot een slap aftreksel van een middelmatige site. Erg jammer, het was zo mooi en heeft mij zo enthousiast gemaakt voor het slotracen een paar jaar terug.
Jullie kunnen er niets mee, ik weet het. Maar het moest er gewoon even uit.
Ik weet het niet hoor, maar d'r is de laatste tijd wat vreemds met m'n kapsel. Vroeger zat het zo lekker losjes maar tegenwoordig lijkt het wel gebeeldhouwd.
Al een hele tijd wil ik libelles en juffers op de foto zetten Maar dat viel nog niet mee. Tot vanochtend. Na een koude nacht zitten deze prachtige insecten aan hun stengel te wachten tot ze opgewarmd zijn en kunnen vliegen. Het was dus "gewoon" de kunst om ze te vinden! Simpel toch.
Nu meende in mij te herinneren dat ik in de vennetjes op het Wekeromse Zand wel eens veel van deze zwevers had gezien. Dus ging de reis daar naar toe.
En inderdaad, daar hingen ze. De wind maakte het wel erg lastig want de stengels bewogen alle kanten op. Maar al met al een hele mooie tijd gehad. Het zijn prachtige insecten, schitterend.
Alle foto's zijn klikbaar naar 1400 pixels breed. Terug via "back" in je browser.
Beetje registrerend ik weet het. Maar ja, ze luisteren niet altijd naar je commando's...
Je denkt:"dat gaat niet goed daar!". Maar niets is minder waar. De gemarineerde kippenpoten waren voortreffelijk. Net als de karbonades en de worsten.
Tja, dan heet je Nick, zijn er nog steeds mensen die je kaasboer noemen hoewel je al jaren geen kaasboer meer bent, word je 50 en geef je een themafeest. Sixty's. Natuurlijk wil je dat alle bezoekers zich mooi aankleden maar of je dit in gedachten had....
Let vooral op die geweldige wagen. Staat ook in de header. Schitterend ding hoor. Is wel wat om eens een koppeltje modellen tegenaan te laten leunen en wat met een setje flitsers te spelen. Beetje mooi vervallen pand uitzoeken en daar gaan we.
Ik weet zeker dat de dames en heren hieronder onderweg naar Huizen heel wat bekijks hebben gehad. Persoonlijk was ik bij elk beninestation gestopt om de weg te gaan vragen.
Mocht je dit lezen Nick: van harte man! Enne je weet het: don't walk on the grass, just smoke it!!
Gisterenavond was het weer raceavond ik huize the Slipper. Helaas mocht ik alleen Mr. Sparky ontmoeten. Dhr. Klift the Drift had de laatste competitiewedstrijd met zijn elftal. Ze zijn periodekampioen geworden! Hij schijnt er een extra Fristi op gedronken te hebben...
Over drinken gesproken. Mr. Sparky had een Hertog Jan met een wel heel bijzondere smaaksensatie. Na een klein slokje keek hij mij aan, "deze smaakt niet goed Jack!" Jack giet oude fles leeg en geeft een nieuwe fles. En ook hier trok hij hetzelfde gezicht bij. Totdat hij op het etiket las dat het een Weizener was.... Tja, Hertog Jan is ook al niet meer wat je ervan verwacht zullen we maar zeggen.
Mr. Sparky had, zoals altijd, vlot een baantje liggen. Natuurlijk uitgaande van DE bocht. Doel was om deze avond een leuke gevarieerde baan te leggen en deze softwarematig bij te houden tijdens het uitleggen op de vloer. Uiteindelijk hielden we 3 lullige baanstukken over en waren het eerste en het laatste baanstuk 11 mm van elkaar verwijderd. En dat op een rijlengte van 13,49 meter. Niet slecht. Helaas kan ik het resultaat niet laten zien omdat ik een verkeerde knopcombinatie op het toetsenbord gebruikte.... Gelukkig hebben we de print nog want de camera heb ik deze avond niet ter hand genomen. Even geen zin an...
Al met al een erg leuk baantje wat we de volgende keren gewoon weer zo gaan leggen. Maar na een keer of één maken we er ook een gerewirede verjaardagvariant op want Pistolen Paultje loopt wel erg te leuren dat hij ook wel eens een keertje een rondje wil rijden. Nou mannetje op 27 juni is het zover. Mijn verjaardag = jouw ontmaagding. Het doet niet zeer beloof ik je.
Om nou alleen maar tekst te plakken is ook zo wat. Kunstwerk vanuit de Keukenhof. Geen idee wat het voor moet stellen dus suggesties zijn welkom
Vorige week foto's gemaakt "in opdracht" van het hardloopmaatje van Annemieke. In het pittoreske Otterloo heeft zij, samen met haar partner, een buitensportbedrijf. Klik maar eens op www.simia-buitensport.nl voor meer info.
Voor de site, die onlangs een nieuwe jas heeft gekregen, moesten nog wat extra foto's worden gemaakt. En ja, dat wilde ik wel!
Het was heerlijk weer die dag. De zon scheen uitbundig, de temperatuur was prima, de gasten waren gezellig, de gastvrouw en gastheer attent dus wat wil je nog meer? Ik niet zo heel veel, dat weet je.
Natuurlijk heb ik veel meer foto's geschoten dan deze vijf. Maar op dit blog blijft het hierbij. De eerste herken je wel als klimmen op een klimwand. Ruim 13 meter hoog dat ding. En mobiel dus als je nog eens wat zoekt voor je 90ste verjaardag... De laatste drie hebben "kratklimmen" als thema. Het klinkt wat sullig maar ik vond het geweldig om te zien, en de deelnemers vonden het geweldig om te doen.
Zaterdag 18 april, strobistenmeeting in Ede. In het graffitihol waar jullie al eens foto's van hebben gezien. In totaal 20 fotografen en 15 modellen. Fotografen van zeer ervaren tot goedbedoelde amateur (zoals ik) en modellen van zeer netjes en gekleed tot ruig, wild en very gothic!
Uit de laatste catagorie heb ik Tessa, nickname Killer Queen, gevraagd om model te staan. Nou dat ging best moet ik zeggen! Vreselijk aardig en vooral: heel geduldig. Hieronder een paar plaatjes van haar.
Daar bij Bikers Best hadden ze een lekkere band op een podium gepoot. Blues. Altijd goed in combinatie met motoren. Brickyard is de naam. Natuurlijk ook wat foto's van gemaakt en een visitekaartje aan de toetsenist afgegeven. Namen vlot contact op, foto's zijn gestuurd en staan op hun site http://brickyard.nu/ en er is een uitnodiging om eens een heel concert te komen fotograferen! Leuk man fotografie, je komt nog eens ergens.
Mooi hè, zo'n beugel. Verder in de week meer over het lot van deze sluiting.
Aandoenlijk nietwaar? Dat daar een knappe prins/prinses in kan zitten. Geloof je toch bijna niet?
Daar zijn ze dan: de twee mooiste meisjes uit mijn leven. Ja je ziet er drie maar het zijn er maar twee natuurlijk.
Knap hè?
Aron kijkt veel South Park momenteel. Best wel geinig af en toe. Vandaag zat hij ineens allemaal South Park style poppetjes te maken. Net ook maar eens even wat gepriegeld. Natuurlijk iets met camera.
Het zal een aantal van jullie wel bekend zijn dat ik helemaal gek ben van de Gulf kleuren. Babyblauw met een oranje band.
Die kleuren kom je veelal tegen bij slotcars. Daar heb ik er al wel een aantal van gehad. Maar voor mij gaat het eigenlijk nog wel wat verder. Er staat hier bijvoorbeeld in de keuken een babyblauwe Smeg koelkast. Je raadt het bijna goed. Daar stak de vrouw des huizes nog net een stokje voor maar ik had daar best door een autospuiter een oranje band op willen laten spuiten. Mooi man, echt een unieke koelkast met een verhaal.
Zo ben ik ook al een tijdje op zoek naar een shirt, polo, rugby of jack (al dan niet the Slipper) in de Gulf kleuren. Nooit echt voor kunnen slagen. Wel eens wat gevonden maar net niet wat ik zocht. ja ja, kieskeurig ben ik ook nog.
Totdat ik afgelopen zondag een eindje ging fietsen en hier in Ede bij de Setpoint een shirt in de etalage zag hangen: in Gulf kleuren!! Prachtig shirt van State of Art, toch al een prettig merk vind ik, met mooie details. Maandag direct om 17.00 sharp vanachter mijn bureau op de fiets en als een speer naar de winkel. Mijn maat uit de stapel gegrist en afgerekend.
Ik ben rondom gelukkig.
Wat niet iedereen weet is dat de eigenaar van het Nederlandse (!) merk State of Art een zeer groot autosport liefhebber is. Dat zie je dus ook terug in de collectie. Deze polo is uit de Targa Florio serie. Is nog veel meer van te koop. Ze zien me daar nog wel eens terug de komende weken denk ik zo.
Daar zat hij, of zij, dan. Lekker in de zon bij het Natuurcentrum. Mooi beestje hoor. Na een foto of 10 was het geduld op met de mensheid in z'n algemeen en mij in het bijzonder.
Leuke ontmoeting!
Ineens zit er een envelop in de brievenbus. Gericht aan mij. Aan het formaat van de envelop kan ik wel zien dat er niet een suffige factuur in zit. Veel te vierkant. Het handschift in de adressering niet bekend voor mij maar is duidelijk van een vrouw. Intrigerend.
Snel loop ik naar binnen om daar, mijn nieuwsgierigheid niet bedwingend, met een veel te groot mes de envelop open te snijden. De inhoud blijkt een kaart te zijn. Een kaart? Huh, zit ik weer zonder werk of zo? Heb ik iets gemist?
Voorop de kaart een man in een roze auto. Hij heeft duidelijk veel plezier en scheurt zo te zien met veel vaart door een Vinex wijk. Ergens in the sunny state of Florida. Binnenin de kaart drie damesnamen: de drie "Iekes". De ega van Mr. Sparky, Klift en ik zei de gek. Tja, wij rijden wel eens een slotrace ja. De taal die wij daarbij gebruiken doet inderdaad vermoeden dat wij diep van binnen nog steeds iets van een kind in ons hebben. Een kind dat wil spelen en plezier wil maken. Dat heeft die Nietzsche goed gezien.
So what?
Dan de achterkant van de kaart. Wel lief van ze dat ze een kaart sturen omtrent "to be part of a family", "the gift of friendship" en zelfs "to be loved". Heerlijk als drie vrouwen dat met een kaart tegen je zeggen. Het doet me wat en het ontroert me zelfs meer dan ik in eerste instantie denk. Goh, 't is wat zeg.
Ik zet de kaart op het aanrecht en zet me aan de taak om de dagelijke kost te koken. Tijdens het jassen van de piepers moet ik er doorlopend aan denken. Eerst denk je dat ze een loopje met je nemen door een man in een auto te vergelijken met een racebaan en zo. Totdat je die dikgedrukte woorden achterop leest. Echt lief van de meisjes.Ineens valt mij oog op de kleinere letters naast de foto op de achterzijde van de kaart :"Pretending to drive a car made of cardboard....". Wat? Pretending? PRETENDING? Zijn ze nou helemaal van de pot gerukt die meiden. Je ziet toch zo dat die man in een Cadillac Eldorado Biarritz Convertible uit 1959 rijdt!!
Echt weer zo'n vrouwending.
Maar wel erg leuk. Ik hoop dat de twee andere mannen net zo van de kaart, maar vooral van de aandacht, genoten hebben als ik!
